A A A

OSŁABIENIE DRŻENIA GŁOSOWEGO

Pleuritis exsudativa (wysiękowe zapalenie opłucnej). Cechy. Drżenie gło­sowe ulega znacznemu osłabieniu lub zniesieniu poniżej poziomu płynu, cho­ciaż wibracje głosowe mogą być przenoszone przez płyn przez pasma zrostów lub przez oskrzele przemieszczone ku ścianie klatki piersiowej. W innych przypadkach drżenie głosowe może występować po chorej stronie, przeno­sząc się z miejsca powstawania za pośrednictwem nadmiernie elastycznych ścian. U dzieci znaczny wysięk przebiega ze zniesieniem drżenia głosowego. Przy niewielkiej ilości płynu bywa niekiedy tylko osłabienie drżenia głoso­wego. Jednak brak drżenia głosowego jest jednym z najbardziej przykony-wających objawów zbierania się płynu w jamie opłucnej. Empyema pleurae (ropniak opłucnej; pleuritis purulenta). Cechy. Jak w wy­siękowym zapaleniu opłucnej (p. wyżej). Pneumothorax acutus (ostra odma opłucnej). Cechy. Drżenie głosowe jest osłabione lub zniesione nad opłucną rozciągniętą przez powietrze; w kierunku ku szczytowi może ono jednak wzmagać się wskutek uciśnięcia lub konsoli­dacji płuca. Emphysema pulmonum alveolare essentiale (rozedma płuc istotna pęcherzy­kowa). Cechy. Zwykle nad całą powierzchnią przylegania płuc do klatki pier­siowej występuje pewne osłabienie drżenia głosowego. Jeśli współistnieje nieżyt oskrzeli, pojawia się fremitus rhonchialis. Bronchitis chronica (przewlekły nieżyt oskrzeli). Cechy. Wskutek dołączają­cej się rozedmy płuc drżenie głosowe ulega pewnemu osłabieniu. Czasem w różnych punktach udaje się wykryć fremitus rhonchialis. Oedema pulmonum (obrzęk płuc). Cechy. Nad nasiąkniętymi płynem, nie­elastycznymi płucami wykrywa się palpacyjnie na niewielkich przestrzeniach drżenie głosowe lub nie; natomiast nad obrzękniętymi podstawami często wy­czuwa się fremitus rhonchialis. Hydrothorax (puchlina opłucnej). Cechy. Jak w wysiękowym zapaleniu opłucnej. Pleuritis adhaesiva chronica (przewlekłe zrostowe zapalenie opłucnej). Ce­chy. Drżenie głosowe ulega zwykle osłabieniu lub jest zniesione nad polami zwykłych zgrubień opłucnej; pasma zrostów płucno-opłucnowych mogą jed­nak niekiedy dobrze przewodzić drżenie głosowe do powierzchni klatki pier­siowej. Emphysema pulmonum vicarium (zastępcza rozedma płuc). Cechy. W prze­wlekłych przypadkach drżenie głosowe ulega osłabieniu podobnie jak w ro­zedmie płuc istotnej pęcherzykowej. Asthma bronchiale. Cechy. W czasie napadu drżenie głosowe ulega osłabie­niu lub zniesieniu wskutek nadmiernego rozciągnięcia płuc oraz zatkania oskrzeli. Równocześnie jednak zwykłym objawem przy palpacji jest wyraźny fremitus rhonchialis. Stenosis tracheae et bronchorum (zwężenie tchawicy i oskrzeli). Cechy. Nad obszarem zaopatrywanym przez oskrzele o upośledzonej drożności drżenie głosowe jest osłabione lub zniesione, przy czym w razie zmian w zakresie tchawicy nasilenie objawów po obu stronach klatki piersiowej jest jedna­kowe; w razie upośledzenia drożności oskrzela wyraźne zmiany stwierdza się po jednej stronie. Atelectasis (collapsus pulmonis; niedodma i zapad płuca). Cechy. Wskutek' bezpowietrzności i braku napięcia znacznych części tkanki płucnej przewod­nictwo fal głosowych pogarsza się, a drżenie głosowe ulega osłabieniu; jednak w razie nacieczenia drżenie głosowe jest normalne lub nawet wzmożone. Carcinoma pleurae (rak opłucnej). Cechy. Zajęcie opłucnej i zwykle współ­istniejące wysiękowe zapalenie opłucnej powodują osłabienie, a nawet znie­sienie drżenia głosowego. Tumor mediastini (guz śródpiersia). Cechy. Drżenie głosowe jest zwykle zniesione nad guzem i nacieczonym przez niego sąsiedztwem. Hyperaemia pulmonum passiva chronica (przekrwienie płuc przewlekłe bierne). Cechy. W zwykłych przypadkach drżenie głosowe jest osłabione nad podstawami płuc od tyłu, nasila się jednak w razie rozwoju zwłóknienia. Objawy niewyrównania krążenia z poszerzeniem serca i obrzękiem, rozmieszczonym zależnie od ułożenia ciała; duszność; niekiedy kaszel; osłabienie szmerów oddechowych i rzężenia nad podstawami płuc,-czasem krwioplucie. Mniej częste przyczyny. Bronchiectases (jeśli jest obecna rozedma); bron-chitis acuta (jeśli jest zatkane oskrzele); tuberculosis fibrosa pulmonum (jeśli występują zgrubienia opłucnej, rozedma płuc, zatkanie oskrzeli, lub częściowe zapadnięcie płuca); fibrosis pulmonum (ze zgrubieniami opłucnej); broncho-pneumonia (z obficie rozsianymi polami nacieczenia, otoczonymi przez pola rozedmowe); pneumonia crouposa (z zatkaniem oskrzeli lub z wysiękiem w opłucnej); pneumoconiosis; neoplasma pulmonis (obraz zmienny); echino-coccus pulmonis; pleuritis interlobaris; haemothorax; chylothorax; pericar­ditis exsudativa,- abscessus subphrenicus (w okolicy pachowej); atelectasis massiva (post operationem); pulmo cystodeus; hernia diaphragmatica post-traumatica.