A A A

STOSUNEK DO NARZĄDÓW SĄSIEDNICH

Stosunek nerek do otoczenia po stronie przedniej jest bardziej złożony niż po stronie tylnej ze względu na to, że od przodu z prawej i lewej strony stosunki są różne w związku z asymetrią kształtu i położenia narzą­dów wewnątrzotrzewnowych. Są one bardziej złożone również dlatego, że część tych narządów podczas rozwoju przyrasta do przestrzeni zaotrzewno-wej i bezpośrednio przylega do powięzi nerkowej. Powięź nerkowa zachowuje więc pokrycie surowicze na swej powierzchni przedniej w tych tylko miejscach, gdzie to przyrastanie nie następuje. Powięź lędźwiowo-grzbietowa Powierzchnia przednia nerki prawej. Do górnego końca nerki wąskim pasmem przylega nadnercze — pole nadnerczowe niewielkim pokładem tkanki łącznej oddzielone od nerki. Szerokie pole poniżej nadnercza stanowiące około 2/3 powierzchni przedniej nerki przylega do wątroby — pole wątrobne (area hepatica), gdzie na powierzchni trzewnej płata prawego wytwarza wycisk nerkowy. Wąskie pasmo wzdłuż brzegu przyśrodkowego powierzchni przedniej nerki styka się z częścią zstępującą dwunastnicy — pole dwunastnicze (area duodenalis). Dolna część powierzchni przedniej graniczy ze zgięciem prawym okrężnicy — pole okrężnicze (area colica) i wreszcie u dolnego końca powierzchnia przednia przeważnie styka się na małej przestrzeni z jelitem czczym — pole jelitowe (area jejunalis). Powierzchnia przednia nerki lewej. Podobnie jak po stronie prawej również i do lewej nerki wzdłuż wąskiego pasma bieguna górnego przylega nadnercze — pole nadnerczowe (area suprarenalis); poniżej i bocznie zamiast pola wątrobnego nerki prawej przylegają żołądek — pole żo­łądkowe (area ventńcularis) oraz bardziej bocznie śledziona — pole śle­dzionowe (area lienalis). Zamiast pola dwunastniczego nerki prawej do lewej nerki na poziomie wnęki przylega trzustka — pole trzustkowe (area pan-creatica), ogon której zachodzi aż do wnęki śledziony. Poniżej tego pola i pola śledzionowego do nerki lewej przyrastazgięcie lewe okrężnicy i początek okrężnicy zstępującej—pole okrężnicze (area colica), bardziej przyśrodkowo zaś przylegają pierwsze pętle jelita cienkiego — pole jelitowe (area jeju­nalis). Należy jeszcze zaznaczyć, że powyższe stosunki osobniczo są bardzo zmienne w związku z dużą zmiennością położenia i przebiegu przylega­jących narządów. Tak np. pole okrężnicze zanika, jeżeli zgięcie okrężnicy prawe nie zachodzi na dolny biegun nerki, lub jeżeli okrężnica zstępująca leży bardziej bocznie; wtedy po stronie lewej dolny odcinek nerki pokrywają już tylko pętle jelita cienkiego.