A A A

WYDECH WYDŁUŻONY I SZORSTKI

Jest to zjawisko fizjologiczne nad górną częścią prawego płuca. Emphysema pulmonum alveolare essentiale (rozedma płuc pęcherzykowa istotna). Cechy. Chorobę cechuje szmer oddechowy z wydechem wyraźnie wy­dłużonym, szorstkim, sapiącym i o niskim tonie przy nie wyróżniającym się szmerze wdechowym. Czas trwania fazy wydechowej równa się lub przekracza czas trwania wdechu. Zmiany te stwierdza się nad przeważającą częścią płuc. Asthma bronchiale (dychawica oskrzelowa). Cechy. W czasie napadu wdech jest szybki i krótki, a wydech wydłużony i pokryty rzężeniami. W przypad­kach przewlekłych, w których rozwija się rozedma płuc, między napadami stwierdza się charakterystyczny dla rozedmy szorstki, wydłużony wydech. Tuberculosis pulmonum chronica (przewlekła gruźlica płuc; phthisis). Cechy. Nad ograniczonymi polami rozpoczynającego się nacieczenia występuje szorstki, „chropowaty" szmer wydechowy. Jeśli objaw ten pojawia się nad lewym szczytem, to szczególnie nasuwa podejrzenie. Bronchitis chronica (przewlekły nieżyt oskrzeli). Cechy. Osłuchiwaniem stwierdza się nienormalne wydłużenie wydechu obok szmeru oddechowego normalnego, osłabionego i szorstkiego oraz suchych i wilgotnych rzężeń róż­nego kalibru. Mniej częste przyczyny. Bronchiectasis; bronchitis fibrinosa; hyperaemia pulmonum acuta; hyperaemia pulmonum chronica.